برو عزيزم

  پاي من جونيتو هدر نكن دلبر من

باخت من كافيه تو ديگه به پاي من نباز

توي قلب مهربونت واسه من خونه نساز

من بازنده رو خوب ببين برو تنهام بذار

من يه پاييزديگمو ولي تو چي گل بهار

دل به كي بستي عزيزم به منه بي كس وكار

قدر دنيا رو بدون لحظه هاشو حروم نكن

برو و دو روز دنيا رو با من تموم نكن

من باز با  اشكاي قشنگت روبه رو نكن

آخه من خودم ته راه ديدم سياهيه

آخر اين همه عشق و عاشقي تباهيه

انگاري تو تنگ اين دنيا جاي يه ماهيه